Protection for a Woman in Childbirth

Mother's Day is nearing once again...i will receive lots of fresh flowers again from my daughter and co-workers and of course from my beloved better half. But sad to think also that this will be the first time that i cannot share Mother's Day with my nanay. It's been quite a while now but sometimes the thought of it hasn't sink in yet...fully. Anyways, let me share a short story of my nanay's favorite "kwentong kakaiba" when she was pregnant with me. Because i was born in ilocandia land...i will speak in her native tongue as how she always talks to me. To reminisce her ways of talking towards me.

Idiay ili tayo a San esteban , dagiti lallakay ken babbaket dida baybay-an a maturog ti naganak. kunada a no dandani aganak ti masicogen, ti aswang a kasla billet ket agtaytayab iti ngato ti balay ti aganak, kunana, "ik-ik-ik" Intono kuan, agbalin a babae sa sumiroc iti balay sa sepsepenna ti dara nga agwayaway iti naganak. ti naganak masapul a saan a pulos a maturog ti agpatpatnag, ta no makaturog ket sida ti aswang ti ubing. Dagiti tao mangipanda iti bawang iti pasamano ti tawa, agpuorda iti sibay ti tawa, agpuorda iti sibay ti masicog, sada agpuor iti nasallapid a daan a luplupot.

Si Manong

Si manong who keeps on mocking, ridiculing, taunting, twitting me from the very beginning of my cyberlife til now...
Si manong who most of the time opposes my thoughts and feeling that sometimes lead to misunderstanding...
Si manong whom i have hurt repeatedly and offended mercilessly (as far as i know), still manages to extend his arms wide open...
Si manong despite his age never fails to amaze all the people sorrounding him, a jack of all trade indeed...el es muy inteligente...el lee muy inteligentemente totalmente...

But i do know that all those mockeries, ridicule, twits am receiving from him is just a sincere form of flattery...
I do know that all those negativity attached to me is the other way around come to think of it...a term of endearment as i've always known him...
I do know that he's doing the best he could to right my sometimes confused mind as to why he opposes at times...

He told me once we we're too much alike to hate each other...though i don't know in what way...
Regardless of what way we were alike...still the overflowing love and respect i have for him will never lost...
He will definitely be remembered for always even if i'll have grandkids of my own someday...
And this time he will be the subject of ridicule...well just kidding haha!!!

My purpose-driven cyberlife actually is almost done...close to being finished...
That is to shield my dearest manong in all possible harm that can be done...
He may never know it...he may never see it...he may never heard it...he may never feel it...
But that's the sole reason why i keep on staying...during his difficult times...
And now that everything's water under the bridge...i am at peace now...because i know he is in good hands with all of the friends at the other side of the world...

Some people perhaps may think am being unfair as to why pick manong alone while there are numerous other friends...
Simply because before i have known all the other friends...i have known him first...
Sometimes you have the feeling of this so-called "connection" that binds you to the other person...no matter how many differences you both have...no matter how many times you fought each other...still it will be the same old feeling that will resurface...
So now i can say this time that manong...is the best thing ever happened to me in my cyberlife.

This is me...behind all the laughter

Para sa Alaala ng Tatay at Nanay

Bakit ba kailangan pang hintayin ang Mayo upang pag-ukulan ng alaala ang ating mahal na ina? At bakit din kailangan pang hintayin ang ikalawang araw ng Linggo ng buwan ng Hunyo upang alalahanin naman ang ating ama? Tanda ko pa noong elementary, naglalagay kami ng maliit na pumpon ng cadena de amor sa dibdib tanda ng paggunita sa kadakilaan ng mga ina. Bakit nga ba cadena de amor para sa mga nanay? Napasilip tuloy ako kung ano meaning ng cadena de amor, "chain of love" pala. Sa tagalog tanikala ng pag-ibig.


Masasabi kong lagi kong pinararangalan si tatay sa palagiang paggamit ng aming apelyido sa aking propesyonal na buhay. Ganun din kay nanay, palagi kong ginagamit ang panggitnang P sa aking pangalan. Ngunit higit dito inaamin kong utang ko sa kanila kung ano man ako ngayon.
Palagi kong naririnig noon maski hanggang ngayon...sabi nila pag nagsilang ka na ng sanggol...bayad ka na daw sa nanay mo. Para sa akin, hindi rin ganon. Kailangang arugain, palakihin ng tama, bigyan ng karampatang pagmamahal...hindi lang basta iluluwal mo.


May isang bagay na lagi kong naaalala tungkol sa tatay na naging gabay ko sa pagpapalaki sa anak kong babae. Sabi nya: "Hangga't maaari kailangang pasundan mo ng mabuti ang anak mo. Huwag mong pabayaang mangailangan ng atensyon yang anak mo. Ang anak na babae na hindi uhaw sa pagmamahal at aruga ng magulang ay nagtatapat sa kanila, lalo na sa kaso mo, sa kaso nyong mag-ina para hindi mag-isip humanap ng "sugar daddy" yan." Kinalabasan, umabot ng labintatlong taon bago tuloy nasundan...kakasunod at kakasubaybay ko sa nagdadalaginding na anak. Meron pa akong palaging naaalala sa tatay ko, palagi nyang sinasabing..."huwag kang magpapaliwanag: hindi kailangan ng kaibigan mo iyon at hindi ka naman kelanman papaniwalaan ng kaaway mo anumang paliwanag ang gawin mo." Gusto ko sanang magsulat ng bisaya para din "i-reminisce" ang paraan ng pakikipag-usap ng tatay ko sa akin. Kaya lang baka mahilo na ang iba. Ang nanay ko naman sinanay akong palaging magrosaryo kada gabi bago matulog na hanggang ngayon ginagawa namin, magsipaglakihan man ang mga anak ko, nungkang magka-apo pa ako.

Para sa alaala at pagbibigay-pugay sa tatay at nanay...patuloy akong dumadalaw sa kanilang puntod kada linggo...walang palya...umulan o umaraw...uminit o lumamig sobra...wala akong liban simula noong lumisan sila. Pero madaya ka pa rin nanay...natakasan mo ako...sabi ko dati huwag ka munang umalis...dahil takot pa akong mag-isa...pero ramdam na ramdam ko na rin noon pa...na ayaw mo na talaga.

Ganunpaman...anu't anuman ang mangyari makakaasa kayong ipagpapatuloy ko ang mga nakagisnang kaugalian ninyo...kung paano ninyo ako hinubog, ganun din ang gagawin ko sa mga anak ko. Hindi kelanman kailangang hintayin ang mga buwan ng Mayo o Hunyo para lang alalahanin ang ating mga magulang. Pwedeng kahit sa araw-araw banggitin natin na mahal natin sila..."corny" mang lumabas. Pwedeng kahit kada linggo o kada buwan man lang "i-treat" natin sila. Lahat ng paraan gawin na, huwag ng ipagpabukas pa...para mabatid nila na kahit tayo'y me mga kanya-kanya ng pamilya...kahit tayo'y me kinabibilangan ng mga grupo ng mga matatalik na kaibigan...maramdaman nilang mahalaga pa rin sila...bago sila tuluyang maging isang ganap na alaala.

Naisip ko lang

Minsan sa aking pagbabasa ng Bob Ong book, eto ang isa sa mga nabasa ko:

Body/whitening scrub for flawless skin ewan ko ba kung bakit ang daming me gusto sa babaing kulay nitso


Kahapon, habang matamang nag-iisip na naman ako ng gagawin habang nakahiga ako sa aking "adjust-to-your-body-position-orthopedic-bed" (di ko pa nasusubukan mag-ano, masakit pa yung tadyang ko), napanood ko ang ads ng ponds where they are championing their product as the best way to look younger.

Eh kasalukuyang nasa kabastusang mode ang utak ko kahapon, naisip ko bakit kaya ang LACTACYD hindi mag-advertise bilang fountain of youth. Wala pa kong nakitang hinuhugasan ng LACTACYD na kulubutin at amoy maanggo, karaniwang senyales ng mga taong nagkakaedad na.

Gusto ko sanang magsurvey kaso baka madagdagan ang aking pilay sa katawan, wag na lang.

Newbie

pers taym kong magsulat sa blog
ang alam ko lang na blog
ung pag lumalagapak ang tunog eh BLAG!
pag dalawang beses KABLAG!
at pag nasobrahan sa hangin-- KABAG! :D

Magpapasalamat po ako kay bheng
na nagsend ng link para makasulat ako dine,
kay mang totoy na nagbigay ng permiso,
kay sir W na naginvite sa akin,
at sa anak ni sir na syang taga ayos ng site :D

salamat din sa mga sponsors
para mabuhay ang site na to
at sa mga contributors para maging succesful ang pages
syempre special mention ang PEP
dahil kundi dun,wala ang friendships
na nagkalat sa tabi tabi
at di mabubuhay si totoy_aburido :))

yan lang muna mang totoy
sa susunod na ko magsusulat ng walang wentang wento (www)
pag ako eh hindi rin tinamad na maging tamad :D

Happy 8th monthsary

maraming salamat sa bespren otto sa paggawa ng FH. walong buwan na pala tayo.sa panahong naghahanap tayo ng sariling mundo dahil sa pakiramdam natin noon di tayo kasali sa original na bahay kapuso, nabuo ang FH upang magkaroon tayo ng sarili nating daigdig sa PEP.


sa galit at sama ng loob na naramdaman
umalis tayo sa ating pinagmulan
sa kagustuhan nating tumayo ng solo
sa kagustuhan nating ipakitang matigas din tayo
nagkaroon tayo ng sariling
Bahay kubo,
kahit munti
ang mga members doon ay puro
autistics, nya ha!

umalis man tayo sa KGT ng may bahid ng lungkot
alam nating hindi natin pwedeng kalimutan ang ating pinanggalingan
and while we found our own space in PEP
ang masasayang happenings natin sa KGT baon pa rin
at dahil ang taong hindi marunong lumingon sa pinanggalingan
siguradong magkakastiffneck, kahit may sarili na tayong
bahay kubo
kahit munti ang mga tao duon
ay puro autistics, nya ha!
orig na bahay di pwede kalimutan
lagi pa rin babalik-balikan dahil there is no way
no, no, no way, no no no way
we can live without them, yes no way we can live without them
you see there's no wayyyyyyyy....
dahil kapuso always stick together
whew nadala na naman ako ng aking emosyon
wala kasing emoticon dito


thank you fh for giving me my comfort zone
thank you fh for teaching me to find my way back to KGT again
thank you for making me realize and appreciate
that burning bridges is not the Kapuso way.

Happy 8th monthsary FH.

and for that, thank you bespren sa bahay kubo, kahit munti ang mga members
doon puro autistics.....nya ha!

sorry mahal na diwata

babaunin ko, matagal-tagal din akong mawawala. pasensiya na Mahal na Diwata, ninakaw muna.....

[IMG]http://i376.photobucket.com/albums/oo203/sheltyzappn/Cake-1.gif[/img]





2 Minute FH Cake Recipe


Preheat MOMI SENIOR' S oven of love, line baking pan with OTTO'S patience; grease and flour sides and bottom of foil.


Combine 2 Tbsp NINNA's sweet sugar ,1/4 cup CALISA'S compassion butter,BOPOL'S wit eggs and MIKU'S perseverance vanilla in large bowl;

beat on high speed of DIWATA'S humor mixer in 3 minutes. Stir together GIKON'S thoughtfullness baking soda, honest STRAWBERRY_CHEESECAKE baking powder; add KAPLAN'S sensitiveness flour, ACEBORN_GAMS hardworking cocoa, gely with RIZEN'S sweet raisins to butter mixture, beating until well blended. Pour batter into prepared WILLIAM'S intelligent pan.

Bake for 8 months anniversary . remove from pan to wire rack. Peel off foil. sprinkle with RIZA'S beauty for garnishing


serve to KGT family and MARIAN thread while hot